متولد ۱۳۵۲ – کرمان
از تماشاگر خاموش صحنه تا خالق جهانهای نمایشی، مجید عتیق بیش از چهار دهه است که در تئاتر، سینما و تلویزیون نفس میکشد.
او از سال ۱۳۶۳ گام در صحنه گذاشت و در این مسیر، نویسنده، کارگردان و بازیگر بیش از سی اثر نمایشی شد؛ آثاری چون وقتی از مرگ مؤلف حرف میزنیم…، ننه نبات و عادتهای عادی، که نگاه تیزبین و زبان ویژه او را در درام نشان میدهند.
در سینما و تلویزیون نیز تجربهای گسترده دارد؛ از نویسندگی و کارگردانی سریالها و مستندهایی چون خانه باشو، مدرسه عاشورا و عشق الهی تا فیلمنامههای برگزیدهای چون مسافر تهران.
او سالها مدرس بازیگری، کارگردانی و فیلمنامهنویسی در آموزشگاهها و دانشکدههای هنری بوده و بنیانگذار گروه تئاتر «شَن» است.
عتیق در دوره مسئولیت خود در انجمن هنرهای نمایشی کرمان (۱۳۸۹–۱۳۹۵) با برنامهریزی و اجراهای مداوم، تئاتر استان را به یکی از قطبهای فعال کشور بدل ساخت و برگزاری جشنوارههای معتبر و حضور مداوم آثار کرمانی در جشنواره بینالمللی فجر از دستاوردهای اوست.
هنرش، حاصل پیوستگی میان تجربه، اندیشه و زیست صحنه است؛ مسیری که همچنان ادامه دارد…
